DigiFoto goes cultural!

PrintvriendelijkPrintvriendelijkVerstuur per e-mailVerstuur per e-mail

platform DigiFoto went cultural!

verslag van een fantastische middag in Rotterdam, door Wessel Sijl

De titel van dit artikel moge wellicht de vraag oproepen of er nog wordt gefotografeerd door de leden van DigiFoto. Het antwoord: ja natuurlijk. Zelfs meer en soms zelfs experimenteler dan ooit. En om dat in gang te houden, kan een inspirerende prikkel op zijn tijd geen kwaad. Deze prikkel werd toegediend met een excursie naar het Nederlands Fotomuseum te Rotterdam op 14 november 2010. Dat was een leerzame en inderdaad inspirerende ervaring !

En ondanks het zeer grauwe en regenachtige weer, hebben na het museumbezoek enkele die-hards ook nog wat van de fotogenieke omgeving op de gevoelige plaat (excuus: op de CCD of CMOS) vastgelegd.

De kritische volger van onze activiteiten zal zich afvragen: die DigiFoto excursies zijn toch altijd in het voorjaar. Ja, dat klopt, maar dit jaar is besloten om twee keer per jaar met elkaar op stap te gaan: in het voorjaar een actieve fototrip met nadruk op het fotograferen zelf, en in het najaar een dag op de culturele toer: het aanschouwen van spraakmakend werk van beroemde fotografen in musea of galeries, of met andere inspirerende overdekte foto-activiteiten. DigiFoto zoekt hiermee ook de diepgang in de fotografie. Want ook al is de digitale fototechniek nog zo interessant en perfect, het gaat om de inhoud van de foto.

Het bezoek aan het Fotomuseum in november was een goede zet: er waren maar liefst drie exposities van totaal verschillende fotografen. En daarnaast kon ook de afwisselende huiscollectie van het museum worden aanschouwd. Kortom, er was voor elk wat wils.

De eerste expositie, getiteld “Poste Restante” van de Amerikaanse fotografe Nan Golding, was gelijk een stevige binnenkomer. Zeer controversiële fotografie van de zelfkant van de maatschappij, doorspekt met een flinke dosis surrogaat sex, drugs en leegheid. Doordat haar werk vaak letterlijke snapshots zijn, is de technische perfectie vaak ver te zoeken. Veelal harde, frontaal ingeflitste en onscherpe foto’s. Maar tegelijkertijd ook hele subtiele en geraffineerde composities.

Ofschoon de meningen over deze foto’s verdeeld waren, bleven de beelden op het netvlies gebrand en leverde het veel interessante discussies op.

De tweede expositie, het werk van de Amerikaanse fotograaf Duane Michals, was van een heel andere orde. De titel van de expositie “Dr Duanus” riep hoge verwachtingen op. En die verwachtingen kwamen bij velen uit. Duane Michals is vooral beroemd geworden met zijn geraffineerde sequenties: series van adembenemende foto’s die bij elkaar als het ware een experimentele film vormen. Je blijft er naar kijken, en je blijft je verbazen over de creatieve aanpak. Naast de sequenties bestond deze expositie ook uit op zichzelf staande beelden, veelal van portretten – al dan niet van beroemdheden – bijzondere interieuren en impressies. Dit alles is ook nog eens gefotografeerd en afgedrukt in prachtige subtiele grijstinten. Zwart-wit fotografie van de bovenste plank !

De derde expositie, met fotografie uit Oeganda, was een prettige verrassing. Fotografe Andrea Stultiens vertelt hiermee het verhaal van Kaddu Wasswa, een 77 jarige Oegandese fotograaf. Zijn werk, samen met dat van Stultiens en de  kleinzoon van Kaddu Wasswa, toont op indrukwekkende wijze de Oegandese samenleving, waarbij pijnlijk nauwkeurig en tegelijkertijd subtiel de verschillen tussen arm en rijk in Afrika aan het licht kwamen.

Het rondje koffie na het aanschouwen van de exposities was een bron van levendige gesprekken, waarbij techniek, inhoud, gevoel en betrokkenheid bij de fotothema’s elkaar flink afwisselden. De leden werden naar aanleiding van deze intrigerende zondag weer eens met beide benen op de grond gezet: de techniek, zelfs de fraaiste staaltjes van digitaal kunnen is een middel, en nooit het doel. Maar tegelijkertijd vormt dit allemaal ook aanleiding om de techniek juist aan te wenden én uit te buiten om tot meer inspirerende fotografie te komen. En dat smaakt naar meer…..

Een excursie, ook al is het een bezoek aan een expositie, noopt toch tot fotograferen. Zelfs als het zo ongeveer de meest regenachtige dag van 2010 is, wisten enkele digifotografen toch wat pakkende platen te scoren van de Kop van Zuid.

Categorieën: